<p>Werset ten skłania nas do refleksji nad wagą naszych sł&oacute;w i potrzebą ostrożności w tym, co m&oacute;wimy. Ukazuje on, że jesteśmy zobowiązani nie tylko unikać obraźliwej mowy, lecz także panować nad językiem i dobierać słowa z rozwagą.</p>
<p>Fragment ten zachęca nas r&oacute;wnież do rozważenia pojęcia doskonałości. Jedyną osobą zdolną do tego, by nigdy nie urazić nikogo słowem, jest człowiek prawdziwie doskonały &ndash; w znaczeniu, kt&oacute;re dalej wyjaśnia Apostoł: ktoś, kto potrafi zapanować nad każdą inną częścią swojego ciała.</p>
<p>Nie chodzi tu o przedstawienie człowieka jako istoty absolutnie nieskazitelnej pod każdym względem czy całkowicie wolnej od grzechu &ndash; wszak sam autor stwierdził, że <em>&bdquo;Wszyscy bowiem w wielu sprawach upadamy&rdquo;</em> &ndash; lecz raczej o ukazanie, że jeśli ktoś potrafi zapanować nad językiem, posiada taką samą pełną władzę nad sobą, jaką jeździec ma nad koniem albo sternik nad statkiem, gdy trzyma ster.</p>